Digitale gegevensuitwisseling vereist dat partijen kunnen vertrouwen op uitspraken over bijvoorbeeld identiteiten, bevoegdheden en gegevens. Daarom moet gegevensuitwisseling, waar nodig, gebruik maken van verifieerbare verklaringen die onafhankelijk controleerbaar zijn. Verifieerbare verklaringen bestaan er in verschillende vormen, maar bouwen typisch op cryptografische mechanismen. Binnen Europa is hiervoor een stelsel van afspraken, standaarden en vertrouwensdiensten in het kader van eIDAS. Verifieerbare verklaringen spelen daarbij een centrale rol voor uiteenlopende doeleinden, zoals het vaststellen van identiteiten en bevoegdheden, het aantonen van de herkomst en integriteit van gegevens, en het ondersteunen van toezicht, verantwoording en geschilbeslechting.
|
|
| Implicaties | 1. Partijen gebruiken verifieerbare verklaringen voor het verkrijgen van vertrouwen in identiteiten, bevoegdheden, gegevens, gebeurtenissen en tijdstippen. |
| Implicaties | 2. Waar passend worden Europese standaarden en vertrouwensdiensten toegepast, zoals bij het gebruik van de persoonlijke of business wallet. |
| Implicaties | 3. Als uitwisseling van gegevens rechtsgevolgen heeft dan wordt onweerlegbaarheid ervan geborgd door verifieerbare verklaringen in combinatie met logging. |
| Implicaties | 4. De vereiste mate van verifieerbaarheid is afhankelijk van de context en proportioneel aan het risico en de bijbehorende impact. |
| Implicaties | 5. Een verklaring wordt alleen vertrouwd als deze valide, integer, authentiek en geldig is. |
| Implicaties | 6. Verklaringen kunnen ook weer worden ingetrokken en partijen moeten daarom de geldigheid van verklaringen kunnen verifiëren. |